Katresnan ing Ati, Cahya ing Mripat | Judhul Kiriman: Tetep Apik, Mlaku Menuju Srengenge

Aku pancen mikir urip iki ora gampang. Yen kowe rumangsa ora ditresnani, ora diurus, lan ora diapresiasi mung amarga ulang tahun, apa sing bakal koklakoni sabanjure? Saben taun kita duwe ulang tahun; ulang tahun iku perkara cilik, nanging pira akehe pacoban lan godaan sing bakal kita adhepi ing urip? Apa sing kudu ditindakake nalika ngadhepi pilihan gedhe kaya ngene? Tenan, aku ngerti kowe isih enom, nanging aku mikir kowe mesthi sumringah. Ing umurmu sing isih enom, 20-an, kowe mesthi sumringah, padhang, kanthi mripat sing sumunar lan katresnan ing atimu. Yen aku tresna marang jagad iki, jagad iki bakal tresna maneh marang aku. Kaya ngono kuwi sing wis tak lakoni, tenan, aku wis nyoba sing paling apik kanggo nindakake iki. Sanajan aku tumindak kanthi tulus marang wong liya lan wong liya ora sumringah utawa padhang, aku ora mikir iku salahku, utawa salah jagad iki, utawa salah budaya Tionghoa kita. Aku mikir wong liya sing salah, lan dheweke bakal diukum cepet utawa mengko. Aku pancen mikir ngono. Nanging aku ora tau kelangan kabecikanku, integritasku, utawa persaudaraanku amarga iki. Aku pancen durung. Elinga kanggo nge-like lan nge-follow!