နှလုံးသားထဲကအချစ်၊ မျက်လုံးထဲကအလင်း | ပို့စ်ခေါင်းစဉ်- ကြင်နာပါ၊ နေမင်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းပါ

ဘဝဆိုတာ မလွယ်ကူဘူးလို့ ကျွန်တော်တကယ်ထင်ပါတယ်။ မွေးနေ့တစ်ခုကြောင့် အချစ်မခံရ၊ ဂရုမစိုက်ခံရ၊ တန်ဖိုးမခံရဘူးလို့ ခံစားရရင်တောင် နောက်ဘာလုပ်မလဲ။ ကျွန်တော်တို့မှာ နှစ်တိုင်း မွေးနေ့ရှိပါတယ်။ မွေးနေ့ဆိုတာ သေးငယ်တဲ့အရာတစ်ခုပါ၊ ဒါပေမယ့် ဘဝမှာ စမ်းသပ်မှုတွေ၊ သွေးဆောင်မှုတွေ ဘယ်လောက်များများရှိဦးမလဲ။ ဒီလိုကြီးမားတဲ့ ရွေးချယ်မှုတွေ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ဘာလုပ်သင့်လဲ။ တကယ်တော့ မင်းက ငယ်ရွယ်သေးတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်းက နေသာနေရမယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။ မင်းရဲ့ အသက် ၂၀ ကျော်အရွယ်မှာ မင်းက နေသာနေရမယ်၊ တောက်ပနေရမယ်၊ မျက်လုံးတွေ တောက်ပနေရမယ်၊ နှလုံးသားထဲမှာ မေတ္တာတရားတွေ ရှိရမယ်။ ကျွန်တော် ကမ္ဘာကြီးကို ချစ်ရင် ကမ္ဘာကြီးကလည်း ကျွန်တော့်ကို ပြန်ချစ်လိမ့်မယ်။ အဲဒီလိုပဲ ကျွန်တော် အမြဲလုပ်ခဲ့တယ်၊ တကယ်တော့ ဒါကိုလုပ်ဖို့ အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်က လူတွေကို စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ဆက်ဆံပြီး တခြားသူတွေက နေသာနေတာမျိုး၊ တောက်ပနေတာမျိုး မဟုတ်ရင်တောင် ကျွန်တော့်အမှားမဟုတ်ဘူး၊ ကမ္ဘာကြီးရဲ့အမှားမဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တရုတ်ယဉ်ကျေးမှုရဲ့အမှားမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။ မှားတာက တခြားလူတစ်ယောက်ကြောင့်လို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ သူ့ကို အပြစ်ပေးလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ အဲဒီလိုထင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီအတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ ကြင်နာမှု၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ သမာဓိ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော့်ရဲ့ ညီအစ်ကိုမောင်နှမစိတ်ဓာတ်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မဆုံးရှုံးခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်တော်/ကျွန်မ တကယ်မလုပ်ဖူးပါဘူး။ like and follow လုပ်ဖို့ မမေ့ပါနဲ့။