योग्य वयात योग्य गोष्ट करा

का माहित नाही, पण अण्णा जेव्हा फिरोजीबद्दल बोलते तेव्हा ते ऐकायला कोणालाच आवडत नाही असे दिसते. मी २० वर्षांपासून फिरोजीबद्दल बोलत आहे, पण सगळे म्हणतात, अण्णा, तुझी शैली बदल. आम्हाला तू फक्त एक मोठी बहीण आणि आई म्हणून आवडतेस, जी जगाबद्दलचे तुझे विचार मांडते.
खरं तर गोष्ट अशी आहे की, आपण योग्य वयात योग्य गोष्ट केली पाहिजे. जेव्हा अभ्यासाची वेळ येते, तेव्हा आपण आपले सर्वस्व पणाला लावले पाहिजे; जेव्हा समाजात वावरण्याची वेळ येते, तेव्हा आपण कठोर परिश्रम केले पाहिजेत; जेव्हा प्रेमात पडण्याची, लग्न करण्याची आणि मुले होण्याची वेळ येते, तेव्हा आपण ते गांभीर्याने घेतले पाहिजे. मुले होण्यासाठी सर्वोत्तम वय सुमारे २५ वर्षे आहे—ही संधी सोडू नका.
काही वेळ निरुपयोगी असतो, विशेषतः ते अर्थहीन सामाजिक संवाद. त्यापेक्षा महत्त्वाच्या गोष्टींवर वेळ घालवणे अधिक चांगले. जेव्हा तुम्ही तुमच्या मुलाचे संगोपन पूर्ण प्रेमाने आणि मनापासून करता, मग तो मोठा झाल्यावर कृतज्ञ होवो वा कृतघ्न, तुम्ही तुमचे सर्वोत्तम प्रयत्न केलेले असतात. आपण फक्त आपले स्वतःचे अस्तित्व जपले पाहिजे आणि जे करायला हवे ते केले पाहिजे.
माझा नेहमी विश्वास असतो की, ज्यांनी मला जन्म दिला आणि ज्यांना मी जन्म दिला, त्या सर्वांप्रति जबाबदारी पार पाडण्यासाठी मी माझ्या परीने सर्वोत्तम प्रयत्न केले पाहिजेत. जर तुम्ही सचोटीने वागलात आणि तुमच्या मुलांना लहानपणापासूनच पुरेसे प्रेम व मार्गदर्शन दिले, तर मोठे झाल्यावर ते नक्कीच तुमच्या पावलावर पाऊल ठेवतील. यालाच आपण 'कृतीतून शिकवणे' असे म्हणतो.
जरी समाज एक मोठा वर्ग असला तरी, पालक हे आपल्या मुलांचे पहिले शिक्षक असतात आणि माणसावर सर्वात खोलवर परिणाम हा त्याच्या मूळ कुटुंबाचाच असतो.